BŁ. FRANCISZEK PALAU Y QUER

(FRANCISZEK OD JEZUSA, MARYI, JÓZEFA)

29 grudnia 1811 r. – przychodzi na świat w Aytonie, w Katalonii jako siódmy z dziewięciorga dzieci Antonii Quer i Józefa Palau.

1817 r.  - otrzymuje sakrament bierzmowania.

1825 r. – przenosi się do Leridy, gdzie zamieszkuje u swojej zamężnej siostry Róży.

wrzesień 1828 r.  – dzięki pomocy proboszcza otrzymuje stypendium i rozpoczyna studia
w seminarium diecezjalnym w Lerida.

23 października 1832 r.  - zrzeka się stypendium, rezygnuje z seminarium i rozpoczyna postulat
w klasztorze karmelitów bosych p.w. św. Józefa w Barcelonie.

14 listopada 1832 r. – rozpoczyna nowicjat, otrzymując imię Franciszek od Jezusa, Maryi, Józefa.

15 listopada 1833 r. – składa śluby zakonne.

22 stycznia 1834 r. – przyjmuje święcenia diakonatu.

25 lipca 1835 r. – klasztor w Barcelonie zostaje podpalony w związku z sytuacją polityczną
w państwie, a zakonnicy ratują się ucieczką. Franciszek z narażeniem życia pomaga starszemu zakonnikowi.

28 lipca 1835 r. – Franciszek wraz z innymi zakonnikami zostaje uwięziony w Ciudadeli
w Barcelonie.

marzec 1836 r. – po uwolnieniu z więzienia pełni posługę diakona w swojej rodzinnej parafii. Okresowo udaje się na samotność do pobliskiej groty.

2 kwietnia 1836 r.  – posłuszny prowincjałowi zostaje wyświęcony na kapłana w katedrze w Barbasto.

1 lutego 1837 r. – zostaje mianowany Misjonarzem Apostolskim dla kilku diecezji.

lipiec 1840 r. – z powodu zaostrzającej się sytuacji politycznej w kraju, postanawia udać się do Francji. Towarzyszy mu jego młodszy brat Jan.

l. 1840 – 1842 – pobyt w diecezji Perpignan.

l. 1842 – 1851 – pobyt w diecezji Montauban.

1843 r. – przebywa jako pustelnik w Livron.

kwiecień 1851 r. – powraca do Hiszpanii i zostaje inkardynowany do diecezji barcelońskiej z powodu niemożliwości powrotu do Zakonu. Biskup Barcelony powierza mu kierownictwo duchowe
w seminarium oraz szeroki zakres uprawnień kapłańskich.

16 listopada 1851 r. – zakłada Szkołę Cnoty, by podnieść poziom życia religijnego w Hiszpanii.

31 marca 1854 r. – fałszywe oskarżenia Szkoły i jej kierownictwa o wzniecanie rozruchów
oraz zamknięcie przez władze Szkoły Cnoty.

9 kwietnia 1854 r. - zostaje skazany na wygnanie i zesłany na Ibizę (pełniła funkcję naturalnego więzienia dla przestępców kryminalnych i więźniów politycznych).

l. 1854 – 1860 – na przemian prowadzi apostolstwo i życie pustelnicze na Ibizie.

1 maja 1860 r. – Franciszek otrzymuje królewski dekret całkowicie go uniewinniający.

lipiec 1860 r. – Szkoła Cnót i jej założyciel zostają oczyszczeni z zarzutów.

l. 1860 – 1861 – zakłada na Balearach zgromadzenia zakonne.

l. 1861 – 1863 – intensywny czas działalności duszpasterskiej.

l. 1864 - 1866 – głosi misje ludowe na Ibizie i w Barcelonie. Biskupi nazywają go Misjonarzem Apostolskim.

8 września 1866 r. – udaje się do Rzymu i przedstawia dokumentację na temat prowadzonej przez siebie posługi egzorcysty.

styczeń 1867 r. – zostaje mianowany przez Komisarza Apostolskiego Karmelitów Bosych dla Hiszpanii Dyrektorem Tercjarzy Zakonu Karmelitańskiego.

listopad 1868 r. – rozpoczyna wydawanie tygodnika El Eremitano.

1870 r. – odbywa podróż do Rzymu, w czasie Soboru Watykańskiego I, by przedstawić
i wytłumaczyć papieżowi swoją działalność jako egzorcysta. Pobyt w Rzymie wykorzystuje  też do uprawomocnienia  swoich zgromadzeń zakonnych.

styczeń - marzec 1872 r. – publikuje Regułę i Konstytucje dla Trzeciego Zakonu Karmelitów Bosych.

luty 1872 r. – podróżuje do Calasanz, pomagając siostrom w opiece nad chorymi na dżumę.

10 marca 1872 r. – dociera do założonej przez siebie fundacji w Taragonnie.

20 marca 1872 r. – umiera na zapalenie płuc w Taragonny, w otoczeniu sióstr i kapłanów wypędzonych z klasztorów.

24 kwietnia 1988 r. – uroczysta beatyfikacja Sługi Bożego dokonana przez Jana Pawła II.

 

Myśli bł. Franciszka Palau