MARIA ŁUCJA OD JEZUSA I NIEPOKALANEGO SERCA

(LUCIA DOS SANTOS)

 

KALENDARIUM ŻYCIA

22 marca 1907 r. – przychodzi na świat w Aljustrel jako najmłodsza z siedmiorga dzieci Antonia dos Santos i Marii Rosy.

30 maja 1907 r. – zostaje ochrzczona.

1913 r. – pierwsze nadprzyrodzone spotkanie z Maryją.Kiedy dziewczynka modli się do Maryi, aby "zachowała tylko dla Boga jej serce", wówczas figura Matki Bożej Różańcowej w kościele parafialnym w Fatimie łagodnie się do niej uśmiecha.

1915 r. – pierwsze widzenie Anioła w Cabeo.

Wiosna 1916 r. - widzenie Anioła w Loca do Cabeo z Hiacyntą i Franciszkiem.

Lato 1916 r. - Łucja i jej dwoje kuzynów mają drugie widzenie Anioła.

Jesień 1916 r. - trzecie objawienia Anioła, znowu w Loca do Cabeo, podczas którego Anioł udziela dzieciom Komunii Świętej.

13 maja 1917 r. - pierwsze objawienie Matki Bożej w Cova da Iria.

13 czerwca 1917 r. – Łucja po raz drugi rozmawia z Maryją.

13 lipca 1917 r. – dzieciom zostaje powierzona tajemnica fatimska

13 sierpnia 1917 r. – trójka wizjonerów zostaje uwięziona w Vila Nova de Ourem. Łucja jest gotowa na męczeństwo, byle nie zdradzić tajemnicy otrzymanej od Matki Bożej.

19 sierpnia 1917 r. – kolejne widzenie.

13 września 1917 r. -  Maryja rozmawia z Łucją po raz piąty.

13 października 1917 r. – ostatnie spotkanie Maryi z dziećmi.

4 kwietnia 1919 r. – umiera Franciszek.

20 lutego 1920 r. – umiera Hiacynta.

17 czerwca 1921 r. – Łucja wyjeżdża do szkoły prowadzonej przez Siostry Doroteuszki w Porto.

1925 r. – dostępuje łaski mistycznej adopcji.

10.12.1925 – Maryja ukazuje się Łucji i poucza ją o nabożeństwie pierwszych sobót.

24 października 1925 r. – Łucja wstępuje do Sióstr św. Doroty w Tuy.

13 października 1930 r. - Kościół oficjalnie zatwierdza wiarygodność objawień fatimskich.

3 października 1934 r. - Łucja składa śluby wieczyste w Zgromadzeniu Sióstr św. Doroty.

grudzień 1935 r. - zaczyna spisywać swe Pierwsze Wspomnienie (o Hiacyncie).

7 listopada 1937 r. - zaczyna spisywać swe Drugie Wspomnienie.

31 sierpnia 1939 r. - kończy pisać Trzecie Wspomnienie (opis dwóch pierwszych części tajemnicy fatimskiej) .

2 grudnia 1940 r. – s. Łucja pisze do Papieża Piusa XII list, w którym zapewnia, że każdy kraj, który poświęci się Niepokalanemu Sercu Maryi, otrzyma niezwykłe łaski.

31 sierpnia 1941 r. – s. Łucja ujawnia pierwsze dwie części tajemnicy fatimskiej.

8 grudnia 1941 r. - kończy pisać swe Czwarte Wspomnienie.

31 października 1942 r. - W odpowiedzi na listy s. Łucji Pius XII poświęca całą ludzkość Niepokalanemu Sercu Maryi.

4 maja 1944 r. - Pius XII ustanawia święto Niepokalanego Serca Maryi, które ma być obchodzone w całym Kościele.

17 czerwca 1944 r. – s. Łucja przekazuje trzecią część tajemnicy fatimskiej.

1946 r. – s. Łucja odwiedza Cova da Iria, Valinhos i Loca do Cabeo, by dokonać identyfikacji miejsc objawień.

17 maja 1946 r. – 24 marca 1948 r. – s. Łucja przebywa w klasztorze Vila Nova de Gaia.

25 marca 1948 r. - Za specjalnym pozwoleniem papieskim Łucja odchodzi ze zgromadzenia św. Doroty i wstępuje Karmelu w Coimbrze. Przyjmuje imię siostry Marii Łucji od Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi.

31 maja 1949 r. - składa uroczystą profesję zakonną w Karmelu.

13 maja 1981 r. - zamach na Jana Pawła II. Siostra Łucja ofiarowuje swoje życie za Ojca Świętego.

13 maja 1982 r. - Siostra Łucja znowu przyjeżdża do Fatimy, gdzie uczestniczy w dziękczynnej pielgrzymce Jana Pawła II za życie uratowane przez Matkę Bożą Fatimską i jest świadkiem poświęcenia świata Niepokalanemu Sercu Maryi w Fatimie.

13 maja 1991 r. - Jan Paweł II odbywa drugą pielgrzymkę do Fatimy i ponownie spotyka się
z Siostrą Łucją.

12 lutego 1999 r. – s. Łucja pisze Piąte Wspomnienie.

13 maja 2000 r. - Jan Paweł II przybywa do Fatimy, gdzie wynosi na ołtarze Hiacyntę
i Franciszka. Przed beatyfikacją Ojciec Święty spotyka się z s. Łucją.

13 lutego 2005 r. – s. Łucja od Jezusa i Niepokalanego Serca umiera.

15 lutego 2005 r. – uroczystości pogrzebowe.

13 lutego 2008 r. – w trzecią rocznicę śmierci Łucji dos Santos, papież Benedykt XVI rozpoczął jej proces beatyfikacyjny, odstępując od prawa stanowiącego, iż proces beatyfikacyjny kandydata może rozpocząć się najwcześniej pięć lat od jego śmierci.