Uwielbiam Cię, mój Boże, Trójco Przenajświętsza. Dopomóż mi zupełnie zapomnieć o sobie, abym nieporuszona i uspokojona, mogła zamieszkać w Tobie tak, jakby moja dusza znajdowała się już w wieczności.

 

 

Wspomnienie: 8 listopada

Teksty liturgiczne:

Ef 1,3-6.11-12

Ps 122 (121), 1-2.3-4.8-9

J 4,23

J 14,23-29

 

Karmelitanka bosa z Dijon we Francji, żyjąca na przełomie XIX i XX wieku. Specjalistka od życia w obecności Boga zamieszkującego w głębi serca człowieka. Przeżywała bardzo głęboko prawdę o tym zamieszkiwaniu Trójcy Przenajświętszej w duszy ludzkiej. Jako wymóg obiektywnego życia Bożym życiem wskazywała zapomnienie o sobie. Sama przeszła drogę od nadwrażliwości i wybuchowości w dzieciństwie poprzez emocjonalne zafascynowanie Chrystusem i usilną pracę nad sobą, by się Jemu podobać, a następnie poprzez pełne oschłości i wewnętrznego osamotnienia oczyszczenia na początku życia w Karmelu aż do życia życiem prawdziwie duchowym, w głębi serca ukryta w Bogu. Kochała listy św. Pawła i z nich czerpała treść dla swojego życia duchowego. Szaleńczo zakochana w Bogu Trójjedynym, w tej perspektywie miłości przeżywała w zjednoczeniu z Nim okrutne cierpienia nieznanej wówczas choroby Addisona, która doprowadziła ją do śmierci z głodu w 26 roku życia. Jej ostatnie słowa to: "Idę do Miłości, do Światła, do Życia". Uważała, że jej posłannictwem w Niebie będzie wskazywanie ludziom dróg życia duchowego. Warto więc modlić się za jej wstawiennictwem, by pokazywała nam drogi Boże w naszym codziennym życiu i warto czytać jej pisma, by uczyć się od niej życia dla Boga, z Nim i w Nim.      

 

 

ŚW. ELŻBIETA OD TRÓJCY PRZENAJŚWIĘTSZEJ

(ELISABETH CATEZ)

Biografia:

18 lipca 1880 r.  – rodzi się w obozie wojskowym Avor we Francji jako pierwsza córka wojskowego Józefa Catez i Marii Rolland.

22 lipca 1880 r.  – chrzest św. w kaplicy obozu, na którym otrzymuje imiona Maria Elżbieta Józefina.

10 maja 1881 r. – rodzina przenosi się do Auxonne.

1 listopada 1882 r. – przeprowadzka do Dijon.

20 lutego 1883 r. – narodziny jej siostry Małgorzaty.

2 czerwca 1885 r. – kapitan Catez przechodzi w stan spoczynku.

2 października 1887 r. – śmierć ojca oraz przeprowadzka ze względów finansowych do mieszkania na ulicy niedaleko klasztoru karmelitanek bosych.

1887 r. – pierwsza spowiedź.

Lato 1888 r. – zwierza się ks. Angles’owi, że zostanie zakonnicą.

Czytaj więcej: Biogram św. Elżbiety

„Uwielbiam Cię, mój Boże, Trójco Przenajświętsza... O moi Trzej, moje wszystko, moja Szczęśliwości, nieskończona Samotności, Niezmierzoności, w której się gubię, oddaję się Wam jako ofiara. Ukryjcie się we mnie, abym ja mogła się ukryć w Was”

„Trzeba sobie uświadomić, że Bóg jest w najgłębszym naszym wnętrzu i do wszystkiego iść z Nim. Wtedy nigdy nie jesteśmy banalni, nawet wykonując najzwyklejsze czynności, gdyż nie żyjemy w tych rzeczach, ale je przekraczamy!”

„Trzeba być bardzo czystym, by wejść do nieba”

„Życie jest czymś nader poważnym Każda minuta została nam dana po to, abyśmy się mogli coraz bardziej "wkorzenić" w Boga”

Autograf św. Elżbiety - Weź swój krucyfiks, patrz, słuchajAutograf św. Elżbiety - On jest Przyjacielem, który chce być kochany ponad wszystko

 
 
 

„Niebo jest w mojej duszy”

Tajemnica Bożego zamieszkiwania w duszy ludzkiej jest jedną z fundamentalnych prawd stojących w centrum duchowości karmelitańskiej. Św. Eliasz, prorok Starego Testamentu, do którego odwołuje się nasza duchowość jako do swojego Ojca i prekursora, był tym, który stał w obecności żywego Boga. Św. Teresa od Jezusa w swoim doświadczeniu mistycznym odkrywała żywą, realną obecność Chrystusa w swojej duszy, a w jednym ze swoich największych dzieł Twierdzy wewnętrznej przedstawia ludzką duszę jako zamek, w którego centrum zamieszkuje sam Bóg. Br. Wawrzyniec od Zmartwychwstania, prosty francuski brat konwers z XVII wieku, w całej głębi przeżywał wśród codziennych obowiązków swoje życie w Bożej obecności. Prawda o tym, że nie tylko my żyjemy w obecności Boga, ale że On realnie żyje w nas, żyje w każdym człowieku, w szczególny sposób zajaśniała w wewnętrznym życiu św. Elżbiety od Trójcy Przenajświętszej, francuskiej karmelitanki z przełomu XIX i XX wieku.

Czytaj więcej: Niebo jest w mojej duszy

Strona 1 z 2