Pragnę, aby wszystko bez różnicy i bez względu na konsekwencje prowadziło mnie do Boga: On jest moim życiem, On jest dla mnie wszystkim.

 

Wspomnienie: 11 grudnia

Teksty liturgiczne:

Oz 2, 16b.17b.21-22

Ps 45 (44)

Mt 25,1-13

 

Hiszpańska Karmelitanka Bosa, żyjąca w latach 1891-1974. Odnowicielka Karmelu w Hiszpanii w XX wieku. Dzięki niej powstało wiele nowych klasztorów karmelitańskich. 

Pochodziła z zamożnej, wpływowej rodziny. O jej wstąpieniu do Karmelu mówiono w radiu. Była jednak w pełni i całym sercem karmelitanką -  ubogą, posłuszną i przede wszystkim do szaleństwa kochającą Boga. Mimo iż miała wielu bogatych przyjaciół, ona sama i jej siostry żyły życiem ubogich, pracowały na własne utrzymanie, a tym, co zapracowały, dzieliły się jeszcze z potrzebującymi. Pomoc bogatych dobrodziejów pozwalała za to dbać o biednych, m.in. w 1969 r. powstało w ten sposób 16 mieszkań dla ubogich rodzin.

Wiele wymagała od siebie, w 1938 r. wzorem św. Teresy od Jezusa złożyła nawet ślub doskonałości. Jeszcze w okresie ślubów czasowych założyła klasztor w Cerro de los Angeles, w geograficznym centrum Hiszpanii, w pobliżu pomnika Najświętszego Serca Jezusa. Gdy w czasie wojny domowej w Hiszpanii rewolucjoniści chcieli wysadzić pomnik, siostry nie uciekły z Klasztoru, mimo zagrożenia życia, a Matka Maravillas napisała nawet do ojca generała prośbę o pozwolenie na opuszczenie klauzury...... by bronić pomnika, gdyby był zagrożony profanacją. W trudnych rewolucyjnych chwilach uderzał jej spokój, wynikający z głębokiego zakorzenienia w Bogu, który nie opuszczał jej nawet, gdy jeden z rewolucjonistów rozmawiał z nią, celując wprost do niej z broni palnej. Ocaliła Wspólnotę, a gdy nastał pokój przyczyniła się do rozkwitu hiszpańskiego Karmelu.

Zrobiła w swoim życiu bardzo wiele... Ale jej wartość nie leżała w zewnętrznych czynach, tylko w całkowitości oddania się Bogu. Jej duchowość dobrze odzwierciedla tytuł jej biografii, opublikowanej m.in. w języku polskim: JEŚLI MU POZWOLISZ...

 

4 listopada 1891 r.– przychodzi na świat w Madrycie jako czwarte dziecko Markiza Luisa Pidal 
y Mon i Christiny Chico de Guzman y Munoz.

12 listopada 1891 r. - zostaje ochrzczona w kościele św. Sebastiana w Madrycie,  otrzymując imiona Maria de las Maravillas  (Maria od cudów), Cristina, Luisa, Ildefonsa, Patricia, Josefa.

11 lipca 1896 r. – otrzymuje sakrament bierzmowania.

1896 r. - składa ślub czystości.

7 maja 1902 r.  – przyjmuje pierwszą komunię św.

19 grudnia 1913 r.  – śmierć ojca Markiza de Pidal.

27 stycznia 1914 r. - śmierć babci Patricii Munoz.

1 grudnia 1918 r. – pozwolenie matki na wstąpienie Maravillas do Zakonu.

12 października 1919 r.  – wstępuje do karmelu w El Escorial.

21 kwietnia 1920 r. – otrzymuje habit zakonny.

7 maja 1921 r. – składa pierwszą profesję na 3 lata.

7 maja 1924 r. - odnawia peofeję czasową.

19 maja 1924 r.  – wyjazd na fundację w Cerro de los Angeles.

30 maja 1924 r. – składa uroczystą profesję w prowizorycznym klasztorze w Getafe.

12 kwietnia 1925 r. – uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego - wmurowanie kamienia węgielnego po budowę klasztoru.

28 czerwca 1926 r. – Biskup Madrytu mianuje s. Maravillas przeoryszą Karmelu w Cerro de los Angeles.

31 października 1926 r.  - inauguracja życia w nowym Karmelu.

Czytaj więcej: Biogram

„Święci osiągnęli świętość, bo z wielką stanowczością pragnęli być świętymi”

„Najważniejsze jest, aby Pan trzymał ster naszego życia i prowadził je, dokąd zechce”

„Panie: kiedy zechcesz, jak zechcesz, cokolwiek zechcesz; tylko tego tak naprawdę pragniemy”

„Pragnę, aby wszystko, wszystko bez różnicy i bez względu na konsekwencje prowadziło mnie do Boga: On jest moim życiem, On jest dla mnie wszystkim”

„Jeśli jesteśmy Mu wierni, nasza zdolność kochania Go codziennie wzrasta. Jakież to szczęście!”

„Pali mnie pragnienie, by dusze zwróciły się do Boga”

„To na krzyżu osiąga się najpełniej zjednoczenie z Chrystusem naszym Dobrem”