(Mariam Baouardy - Mała Arabka)

 

Wspomnienie: 25 sierpnia

Nazywana Małą Arabką. Pochodziła z Galilei. Jej rodzice należeli do Melchickiego Kościoła Katolickiego. Od dzieciństwa doświadczała łask mistycznych. Gdy miała 12 lat, pewien muzułmanin chciał ją zmusić do przejścia na islam, a gdy odmówiła, ugodził ją śmiertelnie nożem. Ocaliła ją Matka Najświętsza. Wyjechała do Francji, wstąpiła do czynnego zgromadzenia, ale ze względu na nazwyczajne zjawiska mistyczne nie pozwolono jej w nim zostać. Wstąpila następnie do Karmelu. Mimo iż nie umiała nawet czytać, była jedną z fundatorek Karmelu w Indiach, a następnie dzięki jej inicjatywie powstał pierwszy Karmel w Ziemi Świętej. Jej cechą charakterystyczną była głęboka pokora - przekonanie o własnej małości i nicości oraz posłuszeństwo. Czuła się głęboko związana z Ojcem świętym i głęboko przeżywała rzeczywistość Kościoła jej czasów. Swoim życiem wskazywała na to, że życie duchowe, życie z Bogiem jest rzeczywistością bardziej namacalną i konkretną niż życie doczene.  

5 stycznia 1846 r. – rodzi się jako trzynaste dziecko (wszyscy przed nią zmarli po urodzeniu)
w rodzinie wyznania melchicko-katolickiego, Jerzego Baouardy i Marii Shahine w diecezji Akko w Palestynie.

15 stycznia 1846 r. – zostaje ochrzczona i bierzmowana, wg rytu grecko-melchickiego, otrzymując zgodnie z obietnicą daną Maryi przez rodziców imię Mariam na Jej cześć.

1848 r. – narodziny jej brata Boulosa (Pawła).

1848 r. - śmierć rodziców. Mariam zaopiekował się wuj ze strony ojca, mieszkający w Abellin, natomiast Pawłem ciotka ze strony matki, mieszkający w Palestynie. Rozdzielone rodzeństwo nigdy już się nie spotka.

Kilka lat później - przeprowadzka z wujostwem do Aleksandrii w Egipcie.

1853 r. – przystępuje do pierwszej spowiedzi św.

1854 r. – przyjmuje pierwszą komunię św.

7 września 1858 r. -  ucieka z domu, ponieważ nie chce wychodzić za mąż, gdyż oddała się Jezusowi. Postanawia odszukać brata. W tym celu prosi o pomoc znajomego muzułmanina, który podcina jej gardło, gdy ta nie chce przejść na islam. Porzuconą na drodze, ciężko ranną opiekuje się Maryja.

l. 1858 - 1865 –  pracuje jako służąca w Aleksandrii, Jerozolimie, Bejrucie.

1865 r. – zostaje przyjęta do Zgromadzenia Sióstr św. Józefa na przedmieściach Marsylii.

maj 1867 r. – zostaje odesłana ze Zgromadzenia, ponieważ jej ekstazy niepokoją wspólnotę. Radzą jej, by wstąpiła do Karmelu, gdzie będzie mogła żyć w ukryciu.

czerwiec 1867 r. – wraz z m. Weroniką ze Zgromadzenia Sióstr św. Józefa przybywa do Pau, gdzie zostaje przyjęta do Karmelu jako siostra konwerska.

27 lipca 1867 r. – otrzymuje habit zakonny i imię Marii od Jezusa Ukrzyżowanego.

21 sierpnia 1870 r. -  wraz z kilkoma współsiostrami wyjeżdża na własną prośbę, do Mangalore,
w Indiach na nową fundację.

21 listopada 1871 r.– składa śluby zakonne.

1872 r. - w wyniku niezrozumienia zjawisk nadzwyczajnych w jej życiu, zostaje odesłana do klasztoru w Pau.

1872 r. – niedługo po powrocie z Mangalone, s. Mariam zaczyna mówić o potrzebie fundacji klasztoru karmelitanek bosych w Betlejem.

20 sierpnia 1875 r. – po osobistym zatwierdzeniu fundacji przez bł. papieża Piusa IX, wyjeżdża z 9 siostrami do Betlejem, by założyć tam nowy klasztor.

11 września 1875 r. – siostry docierają do Betlejem, gdzie zamieszkują w prowizorycznym klasztorze.

24 marca 1876 r. – poświęcono kamień węgielny pod budowę.

21 listopada 1876 r. – mniszki przeprowadzają się do nowego klasztoru. Prace wykończeniowe trwają jeszcze w następnych latach.

22 sierpnia 1878 r. – upada na terenie budowy, łamiąc w kilku miejscach rękę.

23 sierpnia 1878 r. – otrzymuje sakramenty.

26 sierpnia 1878 r. – umiera w wyniku gangreny.

27 sierpnia 1878 r. – pogrzeb s. Mariam.

1919 r. – otwarcie procesu beatyfikacyjnego.

13 listopada 1983 r. – w Rzymie uroczystej beatyfikacji dokonał Jan Paweł II.

17 maja 2015 r. – papież Franciszek zaliczył ją do grona świętych.

 

 

Myśli św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego

 

„Panie, Ty jesteś Bytem,a ja jestem nicością. Ty jesteś Bogiem, a ja jestem tylko ziarnkiem prochu. Trzeba, by Ten który istnieje odwiecznie, zlitował się nad tym, który jest niczym”

„Kiedy nawet nie czuje się wiary, trzeba żyć pokorą i ufnością. Kiedy nie czujemy wiary a posuwamy się naprzód mimo naszych jęków i łez, znosimy dobrze zasłużone męczeństwo, obyśmy tylko były zawsze zwrócone w stronę Jezusa”

„Duchu Święty, źródło pokoju, światła, przyjdź i oświeć mnie. Jestem głodna, przyjdź mnie nakarmić; jestem spragniona, przyjdź mnie napoić; jestem ślepa, przyjdź mnie oświecić; jestem uboga, przyjdź mnie wzbogacić; jestem niewykształcona, przyjdź mnie poucz yć”