JUANITA FERNANDEZ SOLAR

 

Tylko Jezus jest piękny.

 

Wspomnienie: 13 lipca

Teksty liturgiczne:

Oz 2, 16b.17b.21-22

Ps 34 (33)

J 15,11

J 15,5.8-17

 

Karmelitanka bosa z Chile. Pierwsza święta chilijska. Zmarła w wieku 19 lat na tyfus. W Karmelu była tylko 11 miesięcy, a śluby zakonne złożyła na łożu śmierci. Od dzieciństwa żyła w głębokiej przyjaźni z Jezusem i Maryją, doświadczała mistycznie ich obecności. Miłość do Chrystusa prowadziła ją do usilnej pracy nad sobą. Jest wspaniałym przykładem dążenia do świętości w codziennym życiu, nie tylko w Zakonie, ale również w życiu świeckim i przekładania zażyłości z Bogiem na konkretne czyny i działania. Gorąco polecamy jej „Dzienniczek” i „Listy” jako pomoc i wskazówkę w codziennym dążeniu do Boga. 

 

 

13 lipca 1900 r. – przychodzi na świat w Santiago de Chile w zamożnej rodzinie szlacheckiej, jako piąta z siedmiorga dzieci Miguela Fernandeza Jaraquemady i Lucii Solar Armstrong.

15 lipca 1900 r. – zostaje ochrzczona w kościele parafialnym. Otrzymuje imiona Juana Enriqueta Josefina de los Sagrados Corazones (Janina Teresa Józefina od Najświętszych Serc).

1907 r.  – przystępuje do pierwszej spowiedzi świętej.

22 października 1909 r. – przyjmuje sakrament bierzmowania.

11 września 1910 r. – przyjmuje pierwszą komunię świętą: „od tego pierwszego uścisku Jezus mnie nie wypuścił i zatrzymał mnie dla siebie.”

30 grudnia 1914 r.– przechodzi udaną operację wyrostka robaczkowego, po której uznaje, że Bóg podarował jej drugie życie.

13 lipca 1915 r. – stwierdza, że została pochwycona przez Chrystusa.

lipiec 1915 r. – wraz ze swoją siostrą Rebeką wstępuje jako pensjonarka do szkoły zakonnic Najświętszego Serca.   

10 września 1915 r. – rozmawia z matką Rios o swoim powołaniu.

8 grudnia 1915 r. – składa prywatny ślub czystości, który będzie potem okresowo odnawiać: „Nie wezmę innego oblubieńca, lecz mojego Pana Jezusa Chrystusa”.

15 kwietnia 1916 r. – wyznaje w liście swojej siostrze Rebece: „Zamierzam zostać karmelitanką. Ósmego grudnia zaręczyłam się.”

styczeń 1917 r.  – lektura dzieł św. Teresy z Avila.

13 czerwca 1917 r. – zostaje przyjęta do Stowarzyszenia Córek Maryi.

8 sierpnia 1917 r. – odprawia spowiedź generalną i spowiednik zapewnia ją, że nie popełniła
w swym życiu grzechu śmiertelnego.

13 sierpnia 1918 r.– Juanita z wielkim żalem opuszcza kolegium i powraca do domu rodzinnego.

11 stycznia 1919 r. – pierwsza wizyta w klasztorze karmelitanek bosych w Los Andes.

7 maja 1919 r. – wstępuje do karmelu w Los Andes, przyjmując imię Teresy od Jezusa.

14 października 1919 r. – otrzymuje habit zakonny.

marzec 1920 r. - przepowiada, że za miesiąc umrze, choć nic na to nie wskazuje.

6 kwietnia 1920 r. - cztery dni po wykryciu tyfusu składa śluby zakonne in articulo mortis. 

12 kwietnia 1920 r.  – umiera po 11 miesiącach życia w Karmelu.

14 kwietnia 1920 r.– odbywa się jej pogrzeb z udziałem licznych wiernych.

20 marca 1947 r. – rozpoczyna się proces diecezjalny w celu jej beatyfikacji.

3 kwietnia 1987 r. – Jan Paweł II beatyfikuje Teresę z Los Andes w Santiago w obecności 300 tysięcy Chilijczyków.

21 marca 1993 r. – w Rzymie Jan Paweł II kanonizuje bł. Teresę z Los Andes. Jest najmłodszą świętą Karmelu Terezjańskiego. Jest także pierwszą świętą Chile i pierwszą świętą karmelitanką z Ameryki.

 

„Jezus jest tak bardzo czysty, tak bardzo piękny. Jest samą Dobrocią”

„Moją intencją ma być tylko to, żebym podobała się Bogu”

„Nigdy nie pozwolę kierować się uczuciem czy sercem, ale rozumem i sumieniem”

„Będę żyć życiem wiary, patrząc na wszystko z nadprzyrodzonego punktu widzenia, i odzwierciedlać Chrystusa w moich czynnościach niczym w zwierciadle”

„Krzyż jest skarbem”