Karmelitanka bosa z Neapolu. W wieku 24 lat wstąpiła do dopiero tworzącej się wspólnoty karmelitanek bosych w rodzinnym mieście. Od początku życia zakonnego przez pięć lat była dręczona przez serię ciężkich chorób, które przykuły ją do łóżka. Cudownie uzdrowiona za przyczyną św. Franciszka Ksawerego mogła kontynuować formację zakonną. Była podprzeoryszą i przeoryszą swojej Wspólnoty, mimo iż wiele chorowała i cierpiała, często była przykuta do łóżka. Jest przykładem życia zjednoczonego z Krzyżem Chrystusa, który wybiera to, co małe i słaby, by mocnych zawstydzić. Jeszcze za życia promieniowała świętością, co powodowało, że wielu ludzi chciało się z nią spotkać. Zmarła 14 marca 1948 r. Pochowano ją dopiero po dwóch tygodniach, gdyż... jej ciało pozostało świeże i nieskazitelne, co rodziło obawy lekarzy, czy napewno umarła.   

18 lutego 1894 r. – rodzi się w Neapolu, w rodzinie szlacheckiej, jako trzecia córka Concetty Messina i Franciszka Catanea.

22 lutego 1894 r. – ochrzczona w domu, otrzymując imię Józefina Anna Maria Tomasina.

1900 r. – rozpoczyna edukację.

maj 1904 r. – przyjmuje pierwszą Komunię św.

30 maja 1904 r. – otrzymuje sakrament bierzmowania z rąk biskupa mons. Cigliano.

1906 r. - zaczyna uczęszczać do Instytutu Handlowego „Królowej Małgorzaty”.

5 września 1908 r. – jej siostra Antonina wstępuje do karmelu w Neapolu.

22 października 1910 r. – podczas obłóczyn Antoniny decyduje się na wstąpienie do Karmelu.

10 marca 1918 r. – przybywszy na nowennę do klasztoru karmelitanek bosych, w którym przebywała jej rodzona siostra Antonina, postanawia pozostać w klasztorze tak jak inne siostry jako tercjarka i współtworzyć nowo powstającą wspólnotę.

25 grudnia 1918 r. – Józefina zapada na zapalenie płuc.

1918 – 1923 r. – ciężko choruje, wymaga stałej opieki.

1923 r. – doznaje cudownego uzdrowienia za wstawiennictwem św. Franciszka Ksawerego.

16 maja 1924 r. – umiera jej matka.

7 grudnia 1932 r. – zatwierdzenie klasztoru i włączenie go do wspólnoty Karmelu terezjańskiego.

30 stycznia 1933 r. – rozpoczyna wraz z pozostałymi tercjarkami nowicjat zakonny, przybierając imię Maria Józefina od Jezusa Ukrzyżowanego.

6 sierpnia 1933 r. – składa śluby zakonne.

2 kwietnia 1933 r. – zostaje wybrana na urząd podprzeoryszy.

29 września 1945 r. – zostaje wybrana przeoryszą.

14 marca 1948 r. – umiera w opinii świętości.

27 marca 1948 r. – pogrzeb.

27 grudnia 1948 r. – rozpoczyna się proces informacyjny w diecezji.

3 stycznia 1987 r. – dekret o heroiczności cnót.

17 grudnia 2007 r. – dekret o cudzie za jej wstawiennictwem.

1 czerwca 2008 r. – w katedrze neapolitańskiej odbyła się beatyfikacja Marii Józefiny od Jezusa Ukrzyżowanego.

„Kochać bez miary znaczy poświęcać się bez żalu, dawać bez nagrody, przebaczać bez chowania uraz, służyć bez znużenia”

„Każdy krzyż życia jest jakby pocałunkiem Jezusa. Niech ten pocałunek stanie się mocą ducha, byśmy napełnieni wspaniałomyślną miłością mogli kroczyć drogami chwały”

„Wola Boża zawsze była gorącym pragnieniem mego serca: nigdy nie pragnęłam niczego innego. Jedynie Wola Boża była w stanie przemienić moje bóle w radość i uczynić Taborem kalwarię życia”

„Wlej we mnie twe dary, o Panie, abym przeszła przez ziemię jako głos miłości”